Het uur U

Midden in de nacht flitste het door mijn hoofd: het uur U.
Waar kwam die term vandaan? Een film die ik had gezien? Een boek?
Het uur U. Het zou een mooie beginzin kunnen zijn.
Er lag geen notitieblokje op mijn nachtkastje en het was te koud om er uit te gaan, het licht aan te klikken, door de gang te hobbelen naar de woonkamer, papier en pen te zoeken en de zin op te schrijven. Er zat niets anders op dan - hoe risicovol ook - het gewoon te onthouden.
Het uur U.

De volgende ochtend was er iets wonderbaarlijks gebeurd. Het uur U zat nog in mijn hoofd. Google vertelde me dat Martinus Nijhoff in 1936 een gedicht had geschreven getiteld Het uur U, maar ik had nog nooit van de beste man gehoord. Dus hoe kwam die term in mijn hoofd?
Nou ja. Schouders ophalen, browser afsluiten, aan de slag.
Het uur U. Ik schreef de eerste zin van mijn verhaal.
En nog wat meer.

Toen, computer uit, sollicitatiepakje aan, auto in. Ik moest naar Den Bosch.
A27, A2, huppakee, en net voordat ik de Waal overstak, viel mijn blik zomaar op het bord met de naam van de brug.

Martinus Nijhoffbrug.


Mijn sollicitatiegesprek. Het uur U. Martinus.
Ach zo. 

Het gedicht het uur U vind je hier.

1 opmerking:

  1. Die baan moet wel van jou zijn. Of je zou meer van Martinus Nijhoff moeten lezen, dat kan ook.

    BeantwoordenVerwijderen